o kredytach frankowych a jednocześnie zaproponować rozwiązanie
dla kredytów frankowych: przewalutowanie na euro.
Charakterystykę tych kredytów przedstawiłem wcześniej:
Koszt pieniądza dla banku, który pozyskuje środki w PLN wyznaczony jest przez stawkę WIBOR. Udzielając kredytu w CHF na niższej stopie LIBOR CHF bank musi sprzedać kontrakt CIRS: swap walutowy ze stopą procentową. Alternatywą jest poszukiwanie finansowania w CHF, tzn. emisja eurobligacji. Udzielając kredytów walutowych polskie banki początkowo otwierały kontrakty walutowe, z czasem jednak zastępowały je bardziej stabilnym finansowaniem w formie obligacji. Tą drogą poszedł bank PKO BP emitując kilka serii eurobligacji o terminie zapadalności kilku lat na kilka mld euro na międzynarodowych rynkach finansowych oraz kilka innych banków komercyjnych, których wpływ na stabilności polskiego systemu finansowego jest dużo mniejszy. Propozycja szybkiego przewalutowania kredytów we frankach na złotówki szefa KNF Andrzeja Jakubiaka, nie poparta jakąkolwiek analizą, ani nawet szczątkową wiedzą o ekspozycjach polskich banków na ryzyko walutowe, była więc zabójcza dla strategii największego polskiego banku, jego akcjonariuszy i depozytariuszy.
